There are no translations available.


ستايش خرَد

ازشاهنامه فردوسی

 بدین جایگه گفتن اندرخورد
 کنون ای خردمند ارج خرد 

که گوش نیوشنده زو برخورد
کنون تا چه داری بیار از خرد
 ستایش خرد را به از راه داد خرد بهتر از هر چه ایزد بداد
 
 خرد دست گیرد به هر دو سرای
 خرد رهنمای و خرد دلگشای
 
 و زویت فزونی و زویت کمیست
 ازو شادمانی و زویت غمیست
 
 نباشد همی شادمان یک زمان
 خرد تیره و مرد روشن روان
 
 که دانا ز گفتار او برخورَد
 چه گفت آن خردمند مرد از خرد
 
 دلش گردد از کرده ی خویش ریش
 کسی کو خرد را ندارد به پیش 
 همان خویش بیگانه داند ورا
 هشی وار دیوانه خواند ورا 
 گسسته خرد پای دارد ببند
 ازویی به هر دو سرای ارجمند
 

تو بی چشم شادان جهان نسپری
 خرد چشم جانست چون بنگری
 
 نگهبان جانست و آن ِسه پاس
 نخست آفرینش خرد را شناس
 
 کزین سه بود نیک و بد بی گمان سه پاس تو چشم ست و گوش و زبان
 

و گر من ستایم که یارد شنود
 خرد را و جان را که آرد ستود
 
 ازین پس بگو کافرینش چه بود
 حکیما چو کس نیست گفتن چه سود
 
 ببینی همی آشکار و نهان توی کرده ی کردگار جهان 
 به گیتی بپوی و به هر کس بگوی
 به دانش ز دانندگان راه جوی 
 ز آموختن یک زمان نغنوی ز هر دانشی چون سخن بشنوی
 
 
بدانی که دانش نیاید به بن
 چو دیدار یابی به شاخ سخن







Comments (0)
Only registered users can write comments!

Last Updated (Friday, 24 December 2010 14:55)

 



Template by real79.org.