خائيز سرخ، گنجينه اي در منطقه گرمسيري کهگيلويه و بويراحمد

منطقه در حوزه استحفاظي شهرستان هاي گچساران، کهگيلويه و بهبهان و در موقعيت جغرافيايي 30 43 54 - 30 24 19 عرض شمالي و 50 36 19 - 50 38 30 طول شرقي واقع شده است. مساحت اين منطقه 33 هزار و 385 هکتار است که طرح حفاظت از آن طي مصوبه دي ماه 77شوراي عالي حفاظت محيط زيست کشور تصويب و به منظور حفاظت از اين منطقه به کهگيلويه و بويراحمد ابلاغ شده است. منطقه حفاظت شده خائيز سرخ منطقه اي تپه ماهوري ، کوهستاني و صخره اي است که ميزان بارندگي سالانه آن حداقل 250 ميليمتر و حداکثر به 670 ميلي متر مي رسد. اين منطقه بکر با قرار گرفتن در اقليم گرمسيري استان کهگيلويه و بويراحمد، داراي حداقل ارتفاع 460 متر و حداکثر 1500 متر از سطح دريا مي باشد. بلوط (گونه غالب ) ، بنه ، کلخنگ ، بادام ، بادام وحشي ، ارژن ، خوشک ، گون ، گياهان دارويي وگونه هايي از خانواده گندميان از جمله گونه هاي گياهي اين منطقه حفاظت شده است.

در منطقه حفاظت شده خائيز سرخ گونه هاي جانوري شامل کل و بز ، کفتار

، گرگ ، شغال ، روباه ، تشي ، کبک ، تيهو ، بحري ، دليجه و خوک وحشي به وفور ديده مي شود. کوه سرخ که در اين منطقه حفاظت شده واقع شده است از جمعيت قابل توجهي از گونه هاي جانوري از جمله کبک و تيهو برخوردار است. اين منطقه از وي‍ژگي هاي قابل توجه تفريحي، ورزشي ، توريستي ، پژوهشي و آموزشي برخوردار است. زيبايي هاي اين منطقه از استان به گونه اي است که با مي توان با برنامه ريزي هاي کوتاه مدت و بلند مدت آن را به عنوان يکي از قطب هاي گردشگري استان معرفي کرد. تنگ خائيز در ايام تعطيلات پذيراي جمع زيادي از دوستداران طبيعت از اطراف و اکناف استان و حتي برخي شهرهاي استان خوزستان است. وجود رودخانه ها، سد بزرگ مارون، آب وهواي مطلوب به ويژه در فصل هاي زمستان و بهار و نيز وجود مقادير زيادي معادن زيرزميني از جمله چاههاي نفت از جمله پتانسيل ها و ويژگي هاي بارز اين منطقه حفاظت شده است.

چراي بيش از حد دام ، عدم مديريت جامع در بهره برداري از منابع طبيعي منطقه ، وجود شکارچيان متخلف ، احداث جاده و وجود چاه هاي نفت ازجمله مواردي است که اکوسيستم کم نظير خائيز سرخ را تهديد مي کنند. محيط زيست سرمايه اي ملي و متعلق به تمام مردم است و لازم است مردم و مسوولان با تعامل و همفکري در جهت حفظ اين سرمايه هاي با ارزش گام بردارند.