ستايش خرَدازشاهنامه فردوسی |
| | بدین جایگه گفتن اندرخورد
| | کنون ای خردمند ارج خرد | |
| که گوش نیوشنده زو برخورد |
| کنون تا چه داری بیار از خرد |
|
| | ستایش خرد را به از راه داد | | خرد بهتر از هر چه ایزد بداد
| |
| | خرد دست گیرد به هر دو سرای
| | خرد رهنمای و خرد دلگشای
| |
| | و زویت فزونی و زویت کمیست
| | ازو شادمانی و زویت غمیست
| |
| | نباشد همی شادمان یک زمان
| | خرد تیره و مرد روشن روان
| |
| | که دانا ز گفتار او برخورَد
| | چه گفت آن خردمند مرد از خرد
| |
| | دلش گردد از کرده ی خویش ریش
| | کسی کو خرد را ندارد به پیش | |
| | همان خویش بیگانه داند ورا
| | هشی وار دیوانه خواند ورا | |
| | گسسته خرد پای دارد ببند
| | ازویی به هر دو سرای ارجمند
| |
| تو بی چشم شادان جهان نسپری
| | خرد چشم جانست چون بنگری
| |
| | نگهبان جانست و آن ِسه پاس
| | نخست آفرینش خرد را شناس
| |
| | کزین سه بود نیک و بد بی گمان | | سه پاس تو چشم ست و گوش و زبان
| |
| و گر من ستایم که یارد شنود
| | خرد را و جان را که آرد ستود
| |
| | ازین پس بگو کافرینش چه بود
| | حکیما چو کس نیست گفتن چه سود
| |
| | ببینی همی آشکار و نهان | | توی کرده ی کردگار جهان | |
| | به گیتی بپوی و به هر کس بگوی
| | به دانش ز دانندگان راه جوی | |
| | ز آموختن یک زمان نغنوی | | ز هر دانشی چون سخن بشنوی
| |
| بدانی که دانش نیاید به بن
| | چو دیدار یابی به شاخ سخن |
|
|
|
|
Adobe Flash Player not installed or older than 9.0.115!
|
آخرین به روز رسانی (جمعه ۰۳ دی ۱۳۸۹ ساعت ۱۴:۵۵)
